จิตที่หมกมุ่น

จิตหม่นหมอง กิเลสมา พาจิตเศร้า
ให้หลงเมา เคล้ากามา พาเสื่อมศรี
เสริมต่อเหตุ กิเลสผูก ดวงฤดี
ห่างวิถี จิตทดถ่อย คล้อยต่ำลง
ตั้งจิตมั่น ทรงสติ ระลึกรู้
เฝ้าตามดู ธรรมเกิดดับ กลับสะลาย
ครั้นทรงอยู่ หลงยึดมั่น ไม่วางวาย
แล้วกลับกลาย เปลี่ยนผันแปร ไม่แน่นอน
เห็นอย่างนี้ ร้อยพันหน ยังทนอยู่
รู้ทั้งรู้ ใจยังหลง ผะวงหาร้ายนักร้าย
ร้อนนักร้อน ฤทธิ์กามาไม่อาจหา หนทางดับ ให้กลับปลง


ใช่ครับ กาม เป็นกิเสลที่ผูกมัดผู้คนเกือบทั้งหมดในโลกใบนี้ให้ติดอยู่ ในวัฏฏสงสาร เป็นของหวานอาบยาพิษเป็นเหมือนน้ำทะเล อันเราๆ ท่านๆ ผู้เดินทาง ท่ามกลางความแห้งแล้งข้ามทะเลทรายแห่งวัฏฏะ ผู้หิวกระหาย ใช้ดืมกิน"ดับกระหาย ชั่วคราว แห้งผากในอารมณ์ยาวนาน เสพติดรุนแรง ต้องการอยู่เป็นนิจ"